Waarom vertellen we zo weinig verhalen in een zakelijke omgeving?

Waarom vertellen we zo weinig verhalen in een zakelijke omgeving?

Er zijn veel redenen waarom we zo weinig verhalen vertellen in een zakelijke omgeving. Een van die redenen is, dat ieder verhaal iets over onszelf onthult. En daarmee voelen we onszelf misschien kwetsbaar en we willen ons karakter graag beschermen.
Een andere reden is de onwil om persoonlijke informatie te delen.

Vorig jaar was ik betrokken bij een gemeente die aan het transformeren was naar een flexibele netwerkorganisatie. In mei werd een bijeenkomst georganiseerd voor alle leidinggevenden. We hadden de vorm gekozen van een world café met als doel, de deelnemers uit te nodigen zoveel mogelijk ervaringen te delen en te komen tot een aantal kernpunten in de richting van die flexibele netwerkorganisatie.

De gemeentesecretaris zou de aftrap doen. In het voorgesprek hadden we hem uitgenodigd, om in zijn inleiding vooral ook enkele persoonlijke ervaringen te verwerken, zodat de deelnemers zich uitgenodigd voelden om ook hun persoonlijke verhalen te delen. Hij knikte en zei dat hij meteen al enkele voorbeelden in zijn hoofd had, en dat het dus helemaal goed zou komen.

Het was niet nodig om dit nog verder door te spreken.

Toen de bijeenkomst begon, startte de gemeentescretaris met zijn inleiding. Hij vertelde hoe belangrijk het was om te flexibiliseren, dat de tijden veranderd waren, dat de rol van de gemeente sterk aan het wijzigen was en dat dat andere eisen stelde aan de ambtenaren. En zo ging hij nog een tijdje door. Hij gebruikte niet één voorbeeld. Het bleef een abstract betoog, waar niemand zich door aangesproken voelde.

Een gemiste kans.

Zaken onpersoonlijk houden is een barrière voor storytelling.

Het verlangen om zaken volledig onpersoonlijk te houden weerhoudt iemand ervan om van algemene uitspraken naar storytelling te bewegen. Het is een grote barrière.

Ik zou er persoonlijk niets op tegen hebben om bijvoorbeeld te vertellen:

“Een belangrijke drijfveer in mijn leven is altijd geweest, om niet ergens vast te zitten op een plek, waar ik niet meer weg kan. Daarom ben ik om de vier/vijf jaar van baan veranderd. Ik zocht iedere keer een nieuwe uitdaging. Dat was spannend en soms was het echt een sprong in het diepe. Maar terugkijkend ben ik erg blij dat ik dat gedaan heb en ik ben er alleen maar beter van geworden.”

Hoe zou de inleiding van de gemeentesecretaris zijn overgekomen, als hij zo’n soort persoonlijke ervaring in zijn betoog had verwerkt?

Communiceren op een manier die impact heeft

Ik ben van mening dat er niets mis is met het toevoegen van enkele persoonlijke details aan een zakelijk verhaal. Sterker nog: het is mijn ervaring, dat dit enorm uitnodigend werkt naar de andere aanwezigen, om ook iets persoonlijks te delen. En dat daardoor de onderlinge verbinding en het enthousiasme sterk stijgt.

Als je net zoals ik van mening bent, dat er niets mis is met het toevoegen van enkele persoonlijke details aan een zakelijk verhaal, is er een grote kans, dat je een goede business storyteller bent.

Als je van mening bent, dat dit soort details ongepast is, ga je mogelijk verder met communiceren op een manier die weinig impact heeft, waarbij mensen moeite moeten doen om je te begrijpen en te onthouden, wat je vertelt hebt.