Dichtkunst en managementjargon

Dichtkunst en managementjargon

Wat heeft de dichtkunst het bedrijfsleven te vertellen? Hoe kan een dichter nu iets zinvols toevoegen aan alle managementboeken en -jargon? Wat weet de dichter, dat de manager niet weet? Die vraag hield me bezig, vooral omdat ik zelf niets had met gedichten. Ik snap ze niet, ik heb nooit geleerd hoe je gedichten moet lezen en interpreteren en ik heb me nooit aangetrokken gevoeld tot het lezen van gedichten. Geef mij maar een goed boek, of een mooie film.

David Whyte

Tot ik in november kennismaakte met David Whyte, de Ierse dichter. Ik had me ingeschreven voor een eendaagse workshop en dat was echt een schok voor mij. Voor het eerst ervoer ik aan den lijve, hoeveel power een gedicht kan hebben. Niet alleen door de tekst, maar ook door de wijze van voordragen, de kracht waarmee David Whyte de woorden eruit spuwde, als een mitrailleur haast en op andere momenten weer vol gevoel en subtiliteit. Herhalend en nog een keer herhalend, alsof het niet genoeg erin gehamerd kan worden. Sommige gedichten zijn nu in mijn hoofd en lijf gegrift, en zullen daar ook niet meer uit verdwijnen. Een topmanager vroeg aan David Whyte zijn organisatie te adviseren en op de vraag van David, waarom hij daarvoor een dichter vroeg, antwoordde hij (ongeveer): “de managementtaal is volstrekt ontoereikend om de complexe vraagstukken en dynamiek waar wij inzitten te beschrijven en hanteerbaar te maken. We hebben behoefte aan een andere taal, die beter in staat is tot de kern door te dringen.”

Lost in the Forest

Het gedicht waar ik nu het meeste troost uit put is getiteld “Lost in the Forest”. Ik ga hier niet het hele gedicht herhalen, dat is op andere plekken terug te vinden. Alleen de opening van het gedicht is al briljant.

“What do I do when I’m lost in the forest?
Stand still. The trees ahead and bushes beside you are not lost.
Wherever you are is called here and you must treat it as a powerful stranger,
must ask permission to know it and be known.”

Een wijze raad, niet alleen voor een jongere die in het uitgestrekte woud verdwaalt is, maar ook voor de manager die in deze turbulente en onzekere tijd de weg kwijt is en even niet meer weet hoe te handelen. Sta stil en neem waar wat er aan de hand is. Met volle aandacht en alertheid. Niet passief achterover leunend in je bureaustoel, maar klaar om in actie te komen als je weet wat je te doen hebt.
Dit gedicht draag ik met mij mee en op momenten dat ik het even niet meer weet, hoor ik weer die doordringende stem van David Whyte, met de indringende boodschap: Stand still. The trees ahead and bushes beside you are not lost…..