Page content

Storytelling zorgt voor presence

Wie was jouw favoriete leraar op de middelbare school? Ik herinner me nog goed mijn leraar Nederlands. Hij was ook conrector van de school en in die hoedanigheid had ik een minder hoge dunkt van hem. Maar dat is een ander verhaal. Als leraar zette hij ons aan tot denken en discussie. We bespraken boeken uit de Nederlandse literatuur en hij liet ons zien en ervaren wat de schrijver bedoeld had met bepaalde passages.

Hij liet ons metaforen en beeldspraken zien en interpreteren en de boeken kwamen werkelijk tot leven. In mijn herinnering hingen we aan zijn lippen en ontstond er een werkelijke dialoog in de klas, waarbij hij ook erg geïnteresseerd was in onze inbreng.

De schorpioen

Eén specifieke situatie kan ik me nog helder herinneren. Ik weet niet meer welk boek we bespraken, maar in dat boek kwam de metafoor van de schorpioen voor. De leraar vroeg of we een idee hadden waar die schorpioen voor stond. We hadden geen idee. Uiteindelijk vertelde hij, dat de schorpioen en dan met name de (giftige!) staart stond voor het mannelijk geslachtsdeel. Het gevoel van gêne kan ik nog steeds naar boven halen …..

Presence betekent actief aanwezig zijn in het hier en nu.

Misschien heb je zelf die ervaring ook wel: je moet een presentatie geven, een toespraak houden of een andere vorm van zenden van informatie. Je staat voor je publiek en ziet de gezichten die je aankijken. Hoe kan ik ze raken? Lukt het me om de aandacht te vangen en ze werkelijk aan te spreken? In het begin is er de afwachting, in het beste geval een welwillende houding van: ‘laat maar eens zien wat je te vertellen hebt…’ Maar dan begint het publiek te reageren. En dat reageren is afhankelijk van de mate waarin je erin slaagt ze te grijpen en raken. Als dat lukt, merk je dat er een tweerichting verkeer tot stand komt. Er gaan golven van energie heen en weer tussen spreker en publiek, onzichtbare draden worden geweven en versterken het verhaal en de verbinding.

Storytelling creëert presence

Storytelling helpt om dat gevoel van presence op te roepen. Zowel bij de verteller als bij de luisteraars. Als je een verhaal vertelt, en je doet dat met emotie en detail, roep je als het ware die ervaring weer opnieuw voor jezelf op. Bij de luisteraars ontstaat een beeld – alsof ze erbij waren. En het mooie is: dat gebeurt niet in het toen en daar, maar in het hier en nu.

Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen. Heb je wel eens zo’n situatie meegemaakt? En hoe heb je hierop gereageerd? Wat was het effect? Zou je een volgende keer op dezelfde manier reageren of heel anders? Laat het weten en reageer hieronder.

Comment Section

0 reacties op “Storytelling zorgt voor presence

Plaats een reactie


*